Tuesday, 4 May 2021

தனிமை வாய்க்கப்பெறும் பொழுதுகளில்
அனிச்சையாய் 
இதழ்கள் உச்சரிக்கும் பெயர் 
உனதாகிறது🖤

Thursday, 4 March 2021

ஒதுக்கித் தள்ளும் அலைதானே
இழுத்தணைத்தும் கொள்கிறது!?! 🧡

Wednesday, 24 February 2021

தனதான வீடொன்றில் நுழைகிறாள்.
அவ்வீடு
அவளை
முற்றும் முழுதாக
ஆட்கொள்ளவோ
விழுங்கவோ செய்கிறது

Friday, 19 February 2021

உள்ளே இரு
பத்திரமாய் இரு
கவனமாயிரு
எச்சரிக்கையாய் இரு
எட்டிப்பார்க்காதே
முகம் காட்டாதே
சிரித்து சிலிர்க்காதே
உரத்துப் பேசாதே
கோபம் கொள்ளாதே
குரலுயர்த்தாதே
அடங்கிக்கிட
சுண்டுவிரல் தெரிய உடையணியாதே
இழுத்து மூடு உடலை...

இளமை ததும்பும் பருவப்பெண்ணுக்குச் சொல்லவில்லை இதெல்லாம்...
பால்குடிக்கும் பச்சிளம் பெண்சிசுக்களுக்கே சொல்கிறேன் இன்று.
மூன்று வயதுப் பிஞ்சு,
ஏழு வயதுக் குருத்து,
பதின்வயதுப் பாவையர்,
மூத்தகுடிப் பெண்மணிகள்...

எவரையும் விட்டுவைக்க மனதில்லை உங்கள் காமத்திற்கு...
எனில் தீர்வு ஒன்றையொன்று தான் சகோதரர்களே.

#இனி_பெண்_என்றோரினம்_பிறப்பற்றுப்_போவதுதான்_ஒரு_நூற்றாண்டுக்காவது

Monday, 15 February 2021

நிழலுக்காகத் தன்னைத்
தஞ்சமடையும் மனிதரிடம்
புத்தனின் சாயலைத் தேடுகிறது போதிமரம்

Friday, 12 February 2021

முற்றும் முடிவாய்
உன்னுள் கரைந்து உறைவதன்றி
காதல் என்பது வேறேது ❤️
'நேற்றும் முடியல உடம்புக்கு.
இன்று பரவாயில்ல எப்படியாவது வந்துடறேன்'
என்று பரிதவிக்கும் உன் வார்த்தையிலும்
'வேண்டாம் அலைச்சல், பிறகு பார்க்கலாம்'
என்று மறுத்துரைக்கும் என் வார்த்தையிலும்
உள்ளீடாய் இழையோடுவதன்றி
காதலென்பது வேறேது ❤️
ஒவ்வாத உணவு மிகும்போது 
உன் உணவுத்தட்டைப் பிடுங்கிச்செல்லும்
என் அடாவடியன்றி
காதல் என்பது வேறேது ❤️
தாமதத்திற்குக் கோபிக்காமல்
பசியோடு வந்ததற்குச் சினந்துகொள்ளும் உன் பரிவன்றிக்
காதல் என்பது வேறேது ❤️
பார்த்தால் சரியாகும் என்கிறாய்.
பார்த்துத் தொலைச்சா மட்டும்? என்கிறேன் 
பார்ப்பதற்கும்
பார்த்துத் தொலைவதற்குமிடையிலான
காத்திருத்தலன்றிக்
காதல் என்பது வேறேது ❤️
இலைமறைவில் பூப்போல...
இதயத்துள் ஒளிவு மறைவாய்... 
காதல் 🖤


Thursday, 11 February 2021

பசி குடைகிறது
நொடியொன்றைச் சுவைத்துப் பார்க்கிறேன்
நிமிடத்தைத் தின்று தீர்க்கிறேன்
மணிநேரங்கள் உண்டு முடிக்கிறேன்
மாதங்கள்
ஆண்டுகளென
விழுங்கியும்
ஆறாப் பசியடங்க
காலப் பெட்டகத்தைக்
கைக்கொள்ளத் தேடுகின்றேன்

Tuesday, 2 February 2021

சொல்லொன்று தொக்கி நிற்கிறது எதனோடும் சேராமலே
வேறு வார்த்தைகளோடு இணையவில்லை
எந்த வாய்மொழியோடும் இணக்கமில்லை
ஏதுமற்ற ஒன்றாய் நிற்பதுபோன்ற தொனியில்
எதையோ சொல்லத்துடிக்கிறது
ஒரு அணுக்கமான இதயம் தேடி
அனுசரனையான வாக்கியம்தேடி
பொருள்பொதிந்த இலக்கியம்தேடி
இலக்கண வரம்புகள் மீறாத கவிதையொன்றை நாடி
சொல்லொன்று அலைபாய்கிறது
தன்னியல்பு மாறாது தம்மை
எடுத்தாளுவோர் விரல்தேடி.

Monday, 1 February 2021

"இந்த அடியை மறக்காதே"
என்று பிரிந்த 
விடுமுறைக்காலங்கள் முடிந்துபோயின.
அடியை மறக்கவில்லை.
அடியே!
நீ எங்கே?

என் பால்யத்தின் வண்ணங்கள் நிறைந்திருக்கும் 
இவ்வீதியைக் கடக்கும் கணங்களில்
வண்ணத்துப்பூச்சி ஆகிறேன் 🦋🦋
அமர்ந்து பேசிக் கழித்த 
பெருந்திண்ணைகளைத் தொலைத்த வீடுகள் இன்று
மின்சாரம் போன இரவுகளில் ஆடிய கண்ணாமூச்சியும்
கோடிட்ட எல்லைகளுக்குள் 
கல்லா மண்ணா ஆடி 
கண்டெடுத்த காயங்களும்
வீதிக்கு உயிர் கொடுத்த காலமது
அலைபேசிக்குள் முகம் புதைத்து
பால்யம் தொலைத்த குழந்தைகளும்
கொடூர ஒலியெழுப்பும் வாகனங்களின் போக்குவரத்துமாய்
வேற்று முகம் அணிந்து வெகுநாட்களாகியும்
கடந்து செல்லும் பொழுதுகளில்
பாதங்கள் உணரும் உயிர்ப்பும் சிலிர்ப்பும்
சற்றும் குறையவில்லை
இதோ!
வீதிக்குள் நுழையும் கணம்
படபடத்துச் சிறகடிக்கும்
வண்ணத்துப்பூச்சியொன்று 🦋🦋