என்னை இக்காலையில் எழுப்பிய பறவையைத் தேடினேன்

வானமென அப்பறவையின் குரல் விரிந்திருந்தது 💙

நாலாய் மடித்து

வாயில் திணித்துக்கொள்ளும்

வெற்றிலையென 

சுருட்டிவிடுகிறாய் மனதை

உள்ளே நெறிபடும் பாக்கென

எனது  நியாயங்களும்

🤎🤍💚

ஆம்!

எறும்பைப் போலத்தான் நான் இருக்கிறேன்

நீ ஏன் தேன் ஆகிறாய் 🐜🐜

நிழலென உடன்வந்த 

பொழுதுகள் கழிந்து

நீயற்ற தனிமை

நீளும் கணங்களில்

நெரிக்கும் நினைவுகளூடே

உயிர் நழுவிப் போகுது  

அவ்வப்போது 💛

மேலே

மேலே

என்று 

உச்சிக்கு வந்தவுடன் 

கீழே பார்ப்பது

இயல்பாகிறது

அமைதியாக இருக்கச் சொல்லி பதற்றப்படுது மனசு.

ஏதோ சில தருணங்களில்

ஓயாமல் பேசிக்கொண்டே இருப்பாள்

இரண்டு நாளாக நசநசக்கும் இந்த மழைபோல