சிறுதுளி கூடக் குறையாது முழுவதுமாய் நிறைக்கிறாய் என்னை 🖤

இதோ இங்கே அலை விளையாடும் கடலினிலே எனக்கோர் பங்குண்டு

நுரைத்துப் பொங்கிச் சீறி

கால் நனைக்கும் அலையினிலே

எனக்கோர் பங்குண்டு

பிரபஞ்சத்தின் புரிந்தறியா ரகசியங்களைப் பொத்தி வைத்திருக்கும்

அதன் ஆழத்தில் 

எனக்கோர் பங்குண்டு

ஆர்ப்பரிக்கும் அலையறியாத

அதன் ஆழ்கடல் பேரமைதியில்

எனக்குப் பெரும்பங்குண்டு.

நடக்க நடக்க உள்ளிழுக்கும்

கடற்கரை மணற்பரப்பில்

எந்தன் பங்கும் புதைந்தே இருக்கிறது.

ஒற்றை மணல்துகள் ஒட்டிக்கொள்ள

தட்டிவிட எத்தனிக்கும் விரல்களறியாது

மானுடப் பரப்பின் ஏதோ ஒர் புள்ளியில்

எந்தன் சக மனிதன் புரியும் செயலின் வினையாய்க் கிளர்ந்தெழும் சகல பாவங்களும் 

எந்தன் வாழ்வோடு ஒட்டாமல் உதறிச்செல்லுதல் எளிதல்ல என்று.

சிறகுவிரித்தல் எளிது

தான்

பறந்துவிடுங்கள் சட்டென்று

அனுமானங்களுக்குள் 

சிக்கிவிடாது

கிளையொன்றில் அமரும்

பறவையிடம் 

காரணங்கள் ஏதுமிருக்கத் தேவையில்லை..

பறத்தலுக்கும்.

வா!

பட்டாம்பூச்சி பார்ப்போம்!!

வா!

பட்டாம்பூச்சி ஆவோம் 🧡

உறைதற்பொருட்டு

கட்டிய கூடு சிறையானால்

சிறுபுள் என் செய்யும்?

இறக்கைகளைக் கொஞ்சம் மடித்து வைக்கிறேன்

பறக்கவே இல்லாமல் 

வெறுமனே விரித்திருப்பதில்

வலிமிகுகிறது